Reizen op 4 wielen naar de Morvan in Frankrijk

Na ons verblijf in Ciry-Solognes rijden we door naar het stadje Nogent-sur-Seine. Daar staan we op een voormalige camping die nu wordt beheerd door de inmiddels wel bekende organisatie Camper Car Park.
De camperplaats heeft het sanitair behouden, al lijkt dat nog uit de jaren 70. Het is misschien wat gedateerd, maar gelukkig wel schoon.
En eerlijk is eerlijk: het is best fijn om de afwas een keer niet in de camper te hoeven doen.
Het komt niet vaak voor dat er op een camperplaats ook auto's met caravans welkom zijn. Dat kan hier doordat het sanitairgebouw nog steeds in gebruik is.
We staan lekker ruim, met fijn veel ruimte rondom de camper.
Na aankomst maken we een wandeling langs de Seine. De honden kunnen lekker loslopen, wat natuurlijk veel fijner is dan steeds aan de lijn te moeten blijven.
Langs de Seine kun je trouwens behoorlijk ver wandelen.

Morgen gaan we Nogent-sur-Seine verder verkennen.

8 September 2026

Na een fris nachtje lopen we na het ontbijt richting het centrum van het stadje om croissants en 'pain complets' te scoren en lopen daarna weer terug naar de camper. Het plan is om later op de dag terug te lopen om Nogent-sur-Seine verder te verkennen.

's Middags besluiten Ton en ik om samen richting centrum van het stadje te lopen om de foto's te gaan maken. Yvonne blijft bij de campers om te lezen, want zij is al 2 keer in dit plaatsje geweest. We besluiten om Noah bij Yvonne te laten en nemen alleen Sky mee.

Nogent-sur-Seine is klein, dus je hebt het stadje al gauw doorlopen, maar het is wel een gezellig stadje met verschillende soorten horeca.

Zoals vaak in de dorpen in Frankrijk, worden deze gedomineerd door een grote kerk en dat geldt ook voor Nogent-sur-Seine. Helaas was de kerk niet open, dus er zijn alleen maar foto’s van het exterieur.
Na diverse foto's te hebben genomen, lopen we weer terug naar de camperplaats.

9 september 2026

Gisteren zijn we aangekomen in Troyes. De naam spreek je uit als het Franse telwoord ‘trois’ (3). Volgens de beschrijvingen zou het een stad zijn die zeker de moeite waard is, en dat kunnen we alleen maar bevestigen!
Na aankomst was het eerst tijd voor de lunch. Twee uurtjes later maakten we met de honden een rondje langs het kanaal naast de camperplaats. Over die camperplaats gesproken: we vonden deze dit keer niet via Camper Car Park maar via Camper Contact van de NKC en wat een fijne plek is het. Hij ligt precies aan de rand van Troyes, de staanplaatsen zijn lekker ruim en wij hebben toevallig een plek die groter is dan menig postzegeltuintje.

Vandaag, vlak voor de lunch, zijn mijn vriendin en ik met haar hond en onze Noah op pad gegaan om de stad te ontdekken. Ton bleef met Sky op de camperplaats. Het centrum van Troyes ligt op ongeveer een half uurtje lopen. Daar kwamen we een Libanees restaurant tegen en besloten we lekker te gaan lunchen. We hadden nog nooit Libanees gegeten, dus we waren benieuwd. Gelukkig viel het enorm goed in de smaak! De porties waren zo groot dat ik ’s avonds genoeg had aan één boterham.

En dan de stad zelf: alles wat we erover hadden gelezen, klopt helemaal. Door de bijzondere gebouwen doet Troyes op sommige plekken een beetje aan Parijs denken, al is de infrastructuur hier wel heel anders. Er staan ook veel vakwerkhuizen en hier en daar echt oude houten panden.
Troyes wordt dus zeker op ons lijstje gezet om nog eens terug te komen.

Morgen gaan we weer vertrekken naar de volgende bestemming en die ligt maar ongeveer 50 km verder.

We zouden van Troyes naar Avallon rijden, maar Ton stelde een tussenstop voor in het plaatsje Tanlay en dat is geen verkeerde keuze. De camperplaats ligt aan het kanaal van Bourgondië. Helaas kent de camperplaats geen beschutting en we moeten het van de schaduw van onze campers hebben.
Het dorp is helaas niet spectaculair, maar toch heeft het wel iets als je er doorheen wandelt.
Je moet niet denken dat er wat te winkelen valt, want er is slechts een bakker en een apotheek. Wel is er  een restaurantje met terras.
Het pronkstuk van het plaatsje is het kasteel, en volgens Ton zijn we daar jaren geleden al eens geweest. Ik kan mij er niets van herinneren. Tenslotte hebben we in de afgelopen jaren al zoveel kastelen en burchten gezien.

We hebben niet zo zin om het kasteel aan de binnenkant te bezichtigen en besluiten we maar om wat te drinken op het terrasje. Tegelijkertijd hebben we zo een leuk uitzicht op de ingang van het kasteel.

Na ons drankje lopen we weer op ons gemak naar de camperplaats en morgen gaan we dan naar Avallon.

Gisteren had onze vriendin contact gehad met haar zus, want zij en haar man waren inmiddels ook met de camper op pad en zij zouden het leuk vinden om ons te zien op de camping in Avallon.
We haalden het niet om al voor 12.00 uur op de camping te kunnen zijn, omdat er nog steeds campings in Frankrijk zijn die tussen de middag de poorten sluiten 😉. We arriveerden rond 14.00 uur en daar stonden we dan, helaas nog een uurtje wachten.
Ton ontdekte op het infobord bij de ingangspoort dat er mogelijk een kink in de kabel zou zijn wat betreft de lengte van onze camper. Het zou wel eens kunnen dat wij de camping niet op konden.
Gelukkig mochten we de camping op, maar voor lengten zoals onze camper zijn niet veel plekken. Daar was men heel stellig in, ook al leek een plek groot genoeg voor ons.

Gelukkig stonden we wel in elkaars buurt en konden we na het rondje met de honden gezellig met elkaar wat drinken en even bijkletsen.

De volgende dag gingen de zus en zwager van onze vriendin weer verder en gingen wij wat huishoudelijke taken verrichten, zoals de was doen, want de waszak was al aardig vol.

We hadden het plan om in de middag naar het centrum van Avallon te wandelen, maar het werd eigenlijk best wel warm en zagen het eigenlijk niet zo zitten om in deze warmte om de steil oplopende weg naar het centrum van Avallon te wandelen, dus besloten we maar om lekker verder op de camping te relaxen en dan later op de middag de honden uit te laten.

Helaas valt er dus over Avallon niets te vertellen. Wie weet ooit een volgende keer.

Het is inmiddels avond en we staan op een heerlijke camperplek aan het grootste meer van Frankrijk: het Lac des Settons. 

Vanmiddag maakten we een wandeling langs het meer. Nou ja, een rondje 😬 Als je echt helemaal rond wilt, ben je wel even onderweg. Dus eerlijk is eerlijk: we liepen totdat we bij een ‘tentje’ kwamen waar ze van alles verkochten, vooral spullen en etenswaren waar toeristen blijkbaar blij van worden. Er zat ook een bar bij, dus natuurlijk bestelden we iets te drinken. Inmiddels weten we ook waarom we niet werden begrepen als we een alcoholvrij biertje bestelden. Wij vroegen om een ‘bière sans alcool’. Helemaal FOUT! Het moet namelijk ‘bière sans d’alcool’ zijn! Zelfs als je om een bière 0.0 vraagt, snappen ze je niet. 

Maar ach, zo leer je nog eens wat. 

De volgende ochtend liepen we vanaf de andere kant langs het meer en dat was ook weer heerlijk. En we hadden opnieuw geluk: de eerste horecazaak die we tegenkwamen was gesloten, maar de tweede was wél open. En dat op een dinsdag! Yvonne en ik bestelden een ‘espresso double’ en Ton een gewone espresso. Helaas vergat ik een foto te maken, want die espresso doubles waren echt enorme bakken koffie😊

Lac des Settons is eigenlijk het enige wat van belang is en als je meer van de omgeving wilt zien, moet je of de fiets pakken als je die bij je hebt of naar de volgende bestemming gaan. Dit laatste hebben wij gedaan en zijn Chateau-Chinon gegaan en dat is hoofdstad van de Morvan.

We zijn aangekomen in de hoofdstad van de Morvan: Chateau-Chinon. In de 70-er jaren was de voormalige president Mitterrand 20 jaar lang burgemeester van deze stad. Hij was belangrijk genoeg om een wandeling door de stad uit te zetten met hoogtepunten, die te maken hebben met Mitterrand.

We weten natuurlijk niet hoe deze stad eruit zag toen Mitterrand er de scepter zwaaide, maar nu heeft de stad een verwaarloosde of armoedige uitstraling. Doordat de stad ook nog eens geen echt centrum kent waar de winkels bij elkaar zitten. Gelukkig is zijn er wel wat horecazaken en die geven dan toch wel een beetje reuring aan het geheel.
Er staan mooie panden maar die hebben duidelijk een opfrisbeurt nodig. Het is wel algemeen bekend dat Frankrijk natuurlijk een grote staatsschuld heeft en dat er toch echt bezuinigd moet gaan worden.
Onderweg zien we best wel veel binnenwegen, die er als een lappendeken uitzien.

We ontdekken een gezellig horeca, die ijscoupes serveert en daar hebben we wel trek in. Dus gaan we zitten en genieten van onze ijscoupes.

17 september 2026

Vanochtend bij het opstaan zagen we iets wat we al een lange tijd niet hebben gezien: regen! Het was gisterenavond al een beetje duidelijk aan de grijze wolken te zien.

Gisteren nog een poging gedaan om iets leuks aan Chateau-Chinon te ontdekken en dat kostte verschrikkelijk veel moeite. Ik herinnerde mij dat er ergens nog een bijzondere vijver zou zijn en daar zijn we nog op zoek gegaan. Hadden we tenminste nog een doel😉 
En ja, tenslotte hebben onze 4-voeters ook hun beweging nodig. Zo dagen aan een lijn te liggen is ook niet alles. 

Die vijver hebben we inderdaad gevonden en hij is is grappig. Elk figuur heeft een betekenis, maar dat miet ik weer even opzoeken en dat komt dan wel in de komende video naar voren.
Vandaag weer een vertrekdag en onderweg maken we nog een tussenstop en willen eindigen op een Nederlandse camping iets verderop na de tussenstop. 

Vanochtend vertrokken we uit het mistroostige Chateau-Chinon richting La Tagnière.
Onze vriendin had een bezienswaardigheid gevonden waar we eigenlijk niet omheen konden. Perfect dus als tussenstop: het gehucht Uchon.  Deze plek is bekend om het uitzichtpunt ‘Signal d’Uchon’ en de grillig gevormde granietblokken die door erosie aan de oppervlakte zijn gekomen. 
Die rotsblokken hebben namen gekregen als hondenneus, mammoet en carnaval. Namen die het geheel nog net wat mystieker zouden maken.

Deze tussenstop was zeker de moeite waard, al hebben we het mystieke van deze rotsblokken niet helemaal kunnen ontdekken.
Maar eerlijk is eerlijk: het landschap is prachtig, vooral als je er van zo’n hoogte op uitkijkt. De rotsblokken maken het plaatje helemaal af.

Wel jammer dat de natuur door de afgelopen zomer zo ontzettend is uitgedroogd. Daardoor hebben de groene kleuren plaatsgemaakt voor een grijzige waas.

Na Uchon reden we naar camping Le Paroy in La Tagnière. Deze camping wordt gerund door een enthousiast jong stel dat er alles aan doet om het hun gasten naar de zin te maken. Dat hebben meer Nederlanders ontdekt, want die zijn dan ook goed vertegenwoordigd op de camping.

In recensies hadden we al gelezen dat ze ook voor hun gasten koken. Bij aankomst hadden we meteen geluk: er stonden zelfgemaakte pizza’s op het menu. Onze vriendin en ik waren snel om en kozen voor pizza. Ton ging voor een vegetarische pizza zonder kaas, en die vond hij verrassend lekker. 
Diepvriespizza’s kunnen hier echt niet tegenop.

De omgeving van camping Le Paroy is ideaal voor wandelaars. Bij de receptie liggen verschillende wandelroutes klaar en ook fietsers kunnen hier goed uit de voeten. Houd wel rekening met wat klim- en daalwerk, want je zit natuurlijk in de Morvan.

De volgende dag hebben we heerlijk geluierd op de camping en een wandeling gemaakt in de omgeving. Op een camping voelt dat toch anders dan op een camperplaats, al hangt dat natuurlijk ook erg van de camperplaats zelf af. Sommige plekken nodigen gewoon uit om lekker te blijven hangen.

22 september 2026

Vandaag hebben we flink wat kilometers gemaakt, zodat we donderdag ongeveer dezelfde afstand kunnen rijden om weer thuis te komen. Om een beetje op te schieten, hebben we het grootste deel over de tolweg gereden.
Inmiddels zijn we aangekomen in Vendeuil, waar we op een nieuwe camperplaats staan.
Vendeuil zelf is vrij eenvoudig: een kerk, een stadhuis dat best groot is voor zo'n klein plaatsje en één bakker.

Toch is het hier aantrekkelijk door de verschillende meertjes in de omgeving. Volgens Komoot zijn er ook genoeg wandelroutes te vinden.

Nadat we ons hebben geïnstalleerd en eerst een bakkie hebben gedaan, is het tijd voor een wandeling rond een van de meertjes. Gelukkig werden we niet teleurgesteld: het werd een prettige wandeling en we konden helemaal om het meer heen lopen.

23 september 2026

Vanochtend zijn we naar de bakker gelopen voor brood en iets lekkers bij de koffie. Daarna hebben we lekker van de zon genoten, wat gelezen en alle foto's weer op de externe harde schijf gezet.
Later is het tijd voor ons middagrondje met alle drie de honden. We lopen nog een keer rond het meer, maar nu de andere kant op. Terug bij de camper doen we nog een bakkie, eten we onze laatste avondmaaltijd van deze reis en drinken we nog een kop thee buiten. Morgen rijden we de laatste etappe naar huis.